Kaç defa yola çıktığınızda pişman oldunuz? Her sabah işe gitmek için uyandığınızda "Ben bunu yapmak istemiyorum." cümlesini sessizce kendinize kaç defa söylediniz? Hayalinize kaç defa sarılıp, bırakmak zorunda kaldınız? Şimdiye kadar öğrendiğim; bu sorularını cevapları sadece yerinizde saymaya sebep oluyor. Üstünüze giydiğiniz cesaretsizlik kıyafetinden kurtulmak kolay değil. Kurtulduktan sonra da durmak mümkün değil. İşte durmayan bir kadından bahsedeceğim. Tüm doğallığı ile giriştiği projeden, projenin neticesinde cumartesi günü açtığı "Mor Panjurlu Atölye" den fotoğraflar ve cümleler bulacaksınız bugün... Onun komşuları biraz farklı, hani biraz uzak gibi ama aslında bir kahve içimlik yakındalar. En sevdiklerinden birisi;
Yaklaşık 50 davetli. Parti havası olsun dedik. Esra ile 2 koldan çalıştık. Tatlı bölümü bize ait oldu. Tuzlu kısmını Sanal Mutfak Mert üstlendi. Heyecan doruktaydı. İlk defa seyirci önüne çıkmak ve hazırlığımız ile tam not almak derdi ile başetmeye çalışmak. Ellerde Esra'nın hazırladığı süsleri görmek ve "Ayşemmm, bu muhteşem olmuşşş..." çığlıklarını duymak; benim diyebilecek hiçbir sözümün olmadığı anlardı...
Katılımcıların çoğu sosyal medya ağımız olan Friend Feed'den gelmişti. Hani kim kimdir durumunda olduğumuzdan, işlerimiz biraz kolaylaşsın diye yaka kartları
(Ramiz, sevgiler...)hazırladık o güne özel;
Fotoğraf Emrah Serdaroğlu
Tanıştık, öğrendik, yedik, güldük, hüzünlendik, kucaklaştık, tanışamadık, alkışladık, şaşırdık... Bunların hepsini bize yaşatan bu kadındı. Nurcan Gök... http://fezamen.com/ sitesinin sahibesi. İşi teleskop. Kendi teleskobunu kendi yapıyor. Hedefi, herkes bir gün kendi teleskobunu yapacak. İstiyor ki herkes komşularıyla tanışsın. Biliyor ki aslında onlar o kadar uzak değil. Uzaklığı yakın yapıyor bizler için. O gece Ay'ı ve Jüpiter'i, onun yaptığı teleskopla gören Beto'nun yanıma gelip "Anne, ben Juppiteri gördüm. Naberr??" çığlıklarla koşarak yanıma gelmesi, sanırım onun hedeflerine bir adım daha yaklaştığının göstergesiydi. Şu anda atölye çalışmaları ile ilgili programlar hazırlıyor. Hazırlar hazırlamaz, size burdan inanılmaz bir gururla ve zevkle duyurusunu yapacağım...
Fotoğraf Emrah Serdaroğlu
Peki o gece kimler vardı? Tek tek isim vermek zor. O güzel geceyi keyifli hale getirdikleri için tekrar teşekkürler... (Cihan Kaloğlu, fotoğraf desteği için sana ayrıca teşekkürler...)
Hadi yorulduğumu itiraf edeyim. Gece, eve döndüğümüzde yüzümüzdeki sırıtmayı silmeden yattık. Aklımızın bir köşesinde yıldızlarda Eva ile dans eden Wall-E vardı. Sonra gördük ki o da partideymiş... Ve dedik ki bu yazıya son noktayı o koysun;
Fotoğraf Çiğdem Kander
Yarın bambaşka bir konuğum olacak. Ayakkabılarınızı hazırlayın derim. Şimdilik...
Sevgiler ve saygılar,
Devamını okuyun...(Read more...)>>
Kısacık zamanlara sığdırdığın duygu değişimlerini saymazsak, gerçekten senle iyi bir ekip olma yolunda ilerliyoruz. Pervasız dönemlerim kadar kızmıyorum sana, beni ağlattığında... Veya keyiflendirdiğinde eskiden daha fazla şükran duyuyorum sana. Arkadan koşmak yerine yanında yürümeyi hala öğrenmeye çalışıyorum. Bazen tökezletiyorsun beni, bir darbe vuruyorsun. Hani sabrımı test eder pozisyonunda. Sonra kaldığımız yerden devam. Önümde biriken yazıların başlıklarına baktığımda seni düşündüm yine, gene sınamışsın beni. Sen hiç mola vermez misin? Yakaladım seni Cumartesi gecesi İğneada kumsalında. Sıkışmıştın... Onda bile sabit değildin. Sıcaktın, gözalıcıydın... Onlar sana ateş dediler, ben ise hayat...
